فلسفه روزه گرفتن

همانطور كه مى دانيد انسان علاوه بر جنبه مادى و جسمى ، داراى جنبه معنوى و روحى هم هست و هر يك از آنها در رسيدن به كمال مطلوب خود ، برنامه هاى خاصى احتياج دارند ، كه يكى از برنامه هاى جنبه معنوى تقوا و پرهيزگارى است به اين معنا كه اگر انسان بخواهد خودش را از جنبه معنوى ارتقاء دهد و به عالم طهارت و رفعت متصل كند ، اولين چيزى كه بايد بدان ملتزم بشود جلوگيرى از افسار گسيختگى خود است . او نبايد خود را سرگرم لذت هاى جسمى و شهوات بدنى كند ، بايد خود را بزرگتر از آن بداند كه زندگى مادّى را هدف بپندارد .

بهترين ، نزديك ترين ، مؤثرترين و عمومى ترين راهى كه افراد را در اين امر (تقوا) مى تواند كمك كند، روزه است كه با پرهيز از خوردن ، آشاميدن و شهوت جنسى ، علاوه بر اين كه نيروى خويشتن دارى از گناهان در آنان قوت مى گيرد ، به تدريج بر اراده خود مسلط مى شوند و در برابر هر گناهى عنان اختيار را از كف نمى دهند.

 قرآن مي گويد:اى افرادى كه ايمان آورده ايد روزه بر شما نوشته شد ; همان گونه كه پيشينيان از شما نوشته شده تا پرهيزگار شويد .»

روزه ، علاوه بر فايده معنوى (تقوا) فايده هاى ديگرى هم دارد :

الف ) اثر اجتماعى روزه ، روزه ، درس مساوات و برابرى در ميان افراد اجتماع است . با انجام اين دستور مذهبى ، افراد متمكن ، وضع گرسنگان و محرومان اجتماع را به طور محسوس در مى يابند ، و اين باعث مى شود كه به كمك محرومان بشتابند امام صادق (عليه السلام)مى فرمايد : «روزه به اين دليل واجب شد كه ميان فقير و غنى مساوات برقرار گردد ، و اين بدان جهت است كه غنى ، طعم گرسنگى را بچشد و نسبت به فقير اداى حق كند ، چرا كه اغنيا معمولا هر چه را بخواهند براى آنها فراهم است . خدا مى خواهد ميان بندگان خود مساوات باشد ، و طعم گرسنگى و درد و رنج را به اغنيا بچشاند تا به ضعيفان و گرسنگان رحم كنند» .

ب ) اثر بهداشتى و درمانى ، عامل بسيارى از بيمارى ها ، زياده روى در خوردن غذاهاى مختلف است ; چون مواد اضافى جذب نشده به صورت چربى هاى مزاحم در نقاط مختلف بدن ، يا چربى و قند اضافى در خون باقى مى ماند . اين مواد لجنزارهاى متعفنى براى پرورش انواع ميكروب هاى عفونى است ، و در اين حال ، بهترين راه براى مبارزه با اين بيمارى ها نابود كردن اين لجنزارها از طريق روزه است . پيامبراكرم(صلى الله عليه وآله) مى فرمايد : «معده خانه تمام دردها و امساك (روزه ) بالاترين داروهاست .»

علت اين كه ماه رمضان براى روزه گرفتن انتخاب شده اين است كه اين ماه بر ساير ماه ها برترى دارد ، در اين ماه ، «قرآن » كتاب هدايت و راهنماى بشر كه «فرقان » است و با دستورها و قوانين خود روش هاى صحيح را از ناصحيح جدا كرده و سعادت انسان ها را تضمين نموده ، گرديده است و در اين ماه ، شب قدر قرار دارد كه بهترين شب سال است و مقدّرات انسان در آن مشخص مى شود ; «شهر رمضان الذى انزل فيه القران هدًى للناس و بينات من الهدى والفرقان .. .» در روايات اسلامى نيز چنين آمده است كه همه كتاب هاى بزرگ آسمانى ، در اين ماه نازل شده اند ; به اين ترتيب ، ماه رمضان كه همواره ماه نزول كتاب هاىبزرگ آسمانى و ماه تعليم و تربيت بوده بر ماه هاى ديگر برترى محسوسى دارد .

  

نویسنده : saeed shams ; ساعت ٩:۱٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/٧/۳
تگ ها :